1. یاد خدا

«أَلاَ بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ با یاد خدا، قلب ها آرام می گیرند».[2]

در نگاه یک مسلمان، خداوند سبحان، قدرت مطلق و صاحب همه ملک و ملکوت است و تمامی نظام هستی، سربازان اویند؛ هیچ قدرتی، جز قدرت او نیست؛ هیچ کس، نمی تواند بدون اذن الهی، نفع و ضرری برساند و همه هستی، فرمانبردار اویند. صاحب و مؤثر در هستی، فقط خداست.

«لا اله الا هو»[3]، «لا مؤثر فی الوجود الا الله»، «لله جنود السموات و الارض»[4] و «و ان من شی ء الا یسبح بحمده».[5] پس، تنها اوست که قدرت و مالکیت دارد و به هر کس که بخواهد، می بخشد و از هر کس که بخواهد، می ستاند: «قُلِ اللَّهُمَّ مَالِکَ الْمُلْکِ تُؤْتِی الْمُلْکَ مَن تَشَاء وَتَنزِعُ الْمُلْکَ مِمَّن تَشَاء وَتُعِزُّ مَن تَشَاء وَتُذِلُّ مَن تَشَاء بِیَدِکَ الْخَیْرُ إِنَّکَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ».[6]

نکته دیگر اینکه تمامی گرفتاری ها، دلتنگی ها، تردیدها، بیم ها و امیدهای بشر، در دو چیز نهفته است:

الف) از دست دادن چیزی یا کسی.

ب) به دست نیاوردن چیزی یا کسی.

اگر به طور دقیق به تمامی دغدغه ها و نگرانی هایمان - از کودک، نوجوان، جوان و... - بنگریم، از این دو حال بیرون نیست؛ یا نگران آنیم که آنچه داریم، از مال و جان و فرزند و موقعیت اجتماعی و...، از دستمان برود و یا اندوهناک آنیم که آنچه در آرزوی آن بودیم و برایش روز و شب تلاش کردیم، به دست نیاوریم و یا مانعی پدید آید و ما از رسیدن به مطلوب و مقصود، باز مانیم.

چه بسیارند افرادی که با این دو نگرش، شب و روز در ترس، دلهره، خستگی و افسردگی به سر می برند و ساعت ها، عمر شریف را به بیهودگی و بطالت می گذرانند که شاید....

پسر جوانی که در آرزوی دختر دلخواه خویش است و دختری که منتظر خواستگار عاشق خویش است، هر دو نگران حوادث آینده هستند.

اسلام با کلام وحی، بشارت می دهد که نگران نباشید و ترسی نداشته باشید. اگر رابطه درست با صاحب نظام هستی برقرار کرده اید، بر او توکل کنید و نگران نباشید؛ چون همه هستی در ید قدرت اوست و «حتی برگ درختی، بی اذن او نمی افتد»[7] و او «هر آن چه را در آسمان ها و زمین است، می داند» و حتی «آن چه را در دل ها پنهان و نهان است، می داند»[8] و «نگاه خیانت کار را می شناسد و به خیانت نگاه هم داناست».[9]

پس انسان با یاد این همه عظمت، قدرت و رحمت بیکران، بخشندگی بی انتها، غفران، آمرزندگی و پوشاندن عیب ها و خطاها، توبه پذیری و فرصت سازی، پاک کنندگی و تبدیل سیئات به حسنات، امیددهی و جبران سازی، آرام می گیرد و امید را از دست نمی دهد؛ توان دوباره می یابد؛ دل به او می سپارد و آرام آرام به ساحل نجات دست پیدا می کند.

2. همسر

دومین آرام بخش که در قرآن مجید به آن اشاره شده و از نشانه های خداوند به شمار می آید، چیزی جز همسر آدمی نیست.در قرآن چنین آمده است:«وَمِنْ آیَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَکُم مِّنْ أَنفُسِکُمْ أَزْوَاجًا لِّتَسْکُنُوا إِلَیْهَا وَجَعَلَ بَیْنَکُم مَّوَدّه وَرَحْمَةً ».وازنشانه های اواینکه ازجنس خودتان همسرانی برای شما آفرید تا در کنار آنهاآرامش یابید ودر میانتان مودت ورحمت قرار داد.[10]

دوره جوانی، دوره ای است که انسان، حس استقلال طلبی و شخصیت پیدا می کند و می خواهد دوست داشتنی باشد و دیگران را دوست بدارد؛ حس عجیبی در خود احساس می کند و نمی داند چه خواهد شد.

از یک طرف، میل او به غیرهمجنس، فزونی می یابد و از جانبی دیگر، احساس شخصیت و استقلال، باعث اندکی جدایی از بافت دوره کودکی و نوجوانی، در خانه و خانواده می شود؛ هم گرایش او به سمت و سویی دیگر است و هم علاقه اش به کسب اعتبار و جایگاه تازه.

از دیگر سو، غریزه سرکش جنسی، قوی می شود و ارضای صحیح آن، باعث بهبودی روحی و روانی می شود. اگر قربانیان بیماری ها در جهان، بررسی شوند، شاید بیشترین قربانی، مخصوص بیماری های جنسی باشد. آثار زیانبار و وحشتناک این بیماری ها، در تمامی عرصه های زندگی، قابل مشاهده است.

اسلام عزیز، در جهت آرامش بخشی، ازدواج را راهکار مناسبی در نظام آفرینش می داند. انسان در دوران جوانی، نیازمند رسیدن به همدم و مونسی است تا با عشق ورزی و مهربانی، ادامه مسیر را با او رهسپار گردد. دوستی ها، هیچ گاه و برای هیچ کس، آرام بخش نیستند؛ بلکه خود عرصه ای تازه در ایجاد دغدغه ها، نگرانی ها، خستگی ها و... می باشند؛ اگر چه به ظاهر، هیچ کدام از دو طرف، بدان اعتراف نکنند.

بنابراین، آرام بخش دوم در قرآن، همسر نام دارد که در کنار وی، انسان از خستگی ها رهایی می یابد و احساس می کند که جهانی جدید شکل گرفته است. دو شخصی که با هم هیچ حس خاصی نداشته اند، چنان شیفته و دوستدار هم می شوند که حتی ساعتی بدون هم را نمی توانند تحمل کنند؛ بدون هم، احساس خستگی می کنند؛ برای هم بی تابی می کنند؛ به هم هدیه می دهند و خالصانه ترین محبت ها را نثار هم می کنند.

پس باید با یاد خدا، برای جهانی پر از امید و آرزوهایی زیبا و زندگی و سرزندگی و بندگی، اندیشید و همسری برگزید که تا بهشت برین، همدم و مونس و همراه انسان باشد.

پی نوشت:

[1] اسراء، 82.

[2] رعد، 28.

[3] بقره، 255.

[4] فتح، 7.

[5] اسراء، 44.

[6] آل عمران، 26.

[7] انعام، 59.

[8] همان

[9] غافر، 19.

[10] روم، 21

داستان مسلمان شدن این گروه ‍ژاپنی، از جستجوى ماده «میثالویندز» که یک ماده پروتئینی است، آغاز شد. این ماده در مخ انسان و حیوانات به میزان بسیار کمی ترشح می شود و این ترشحات پر از گوگرد است که به راحتی می توان با روی، آهن و فسفر مخلوط گردد.

این ماده برای بدن انسان، ماده ای بسیار مهم به حساب می آید و موجب کاهش نسبی "کولسترول" در بدن انسان می شود و همچنین براى "تقویت قلب" و "تنظیم تنفّس" مفید است.

ترشح این ماده از مخ انسان بعد از سن 15 سالگی تا سن 35 سالگی افزایش می یابد و بعد از این سن تا 60 سالگی ترشح آن کم می گردد. بنابراین، این ماده در انسان به راحتی قابل دستیابی نیست.

در حیوانات نیز نسبتا این ماده بسیار کم است. از این رو گروهی از دانشمندان ژاپنی اقدام به جستجوی این ماده که باعث از بین رفتن عوارض پیری می شود در میان گیاهان کردند، و تنها این ماده را در دو گیاه پیدا کردند: انجیر و زیتون که در قرآن نیز با نام "التین و الزیتون" بیان شده است.

پس از نتیجه گیری که استفاده تنها از "انجیر" یا "زیتون" فایده مورد نظر را برای سلامتی انسان ندارد، پس باید آن دو را با هم مخلوط کرد، این پژوهشگران ژاپنی نیز بهترین میزان را برای بهترین تأثیر یک "انجیر" و هفت "زیتون" یافتند.

سپس یک پزشک عربستانی که "طه ابراهیم خلیفه" نام دارد، شروع به جستجو کردن در مورد این دو کلمه "انجیر" و "زیتون" در قرآن کریم کرد و فهمید که کلمه "انجیر" یک بار در قرآن کریم ذکر شده و زیتون 6 بار به صورت صریح و یک بار به صورت ضمنی در سوره مؤمنون به آن اشاره شده، آنجا که خداوند متعال می فرمایند: «وشجرة تخرج من طور سیناء تنبت بالدهن وصبغ للآکلین».

"طه ابراهیم" همه اطلاعاتی را که از قرآن کریم جمع آوری کرده بود را برای گروه تحقیقاتی ژاپنی فرستاد. این گروه هم پس از اطمینان یافتن از این اطلاعات، به دین مبین گرویدند.

معصومان(ع) در این باره سخنان بسیار دارند و در موارد مختلف به فراخور آگاهی و ایمان مخاطبانشان به آن اشاره کرده‌اند.

گفتار پیشوایان دین نشان می‌دهد حفظ قرآن چنان اهمیت دارد که بسیاری از مقام‌های معنوی جز به یاری آن به دست نمی‌آید.

بخشی از این مقام‌ها عبارت است از:

هم‌نشینی با فرشتگان

امام صادق(ع)  می‌فرماید: «الْحافِظُ لِلْقُرْءانِ الْعامِلُ بِهِ مَعَ السَّفَرَةِ الْکِرامِ الْبَرَرَةِ.»(1)حافظ قرآنی که به آن عمل کند، با فرشتگان پیغام‌بر و نیک رفتار هم‌نشین خواهد شد.

گروهی این روایت را ذیل آیه‌ی «بِأَیْدی سَفرَةٍ. کِرامٍِ بَرَرَةٍ.»(2) سخن امام صادق(ع) بر همراهی و هم‌نشینی حافظان و مفسران با سفیران گواهی می‌دهد. بی‌تردید وقتی دانشمندان و حافظان قرآن کاری شبیه فرشتگان و حاملان وحی انجام می‌دهند، با آن‌ها در یک جایگاه و رتبه قرار می‌گیرند.

ایمنی از عذاب الهی

امیر مۆمنان(ع) می‌فرماید: «اِقْرَۆُو الْقُرْآنَ وَ اسْتَظهِروُهُ فَاِنَّ اللهَ تَعالَی لایُعَذِّبُ قَلْباً وَعَیَ الْقُرْآنَ.»(3)قرآن تلاوت کنید و آن‌را به خاطر سپارید؛ زیرا خداوند متعال دلی که قرآن در آن باشد عذاب نمی‌کند.

حفظ قرآن مجید و انس با آن، انسان را در مسیر عمل به وحی و بهره جستن از معارف آن قرار می‌دهد و در نتیجه از آتش دوزخ مصون می‌دارد.

پیامبر اکرم(ص) می‌فرماید: «لَوْکانَ الْقُرآنُ فی اِهابٍ ما مَسَتْهُ النَّارُ.»(4) اگر قرآن در پوستی باشد، آتش بدان نخواهد رسید.

مشمول آمرزش الهی

رسول خدا(ص) فرمود: «مَنْ قَرَءَ الْقَرآنَ عَنْ حِفْظِهِ ثُمَّ ظّنَّ اَنَّ اللهَ تَعالی لایَغْفِرُهُ فَهُوَ مِمَّنِ اسْتَهْزَءَ بِآیاتِ اللهِ.»(5) کسی که قرآن را از حفظ بخواند و گمان کند خدای تعالی او را نمی‌آمرزد، در شمار کسانی که آیات الهی را به تمسخر گرفته‌اند، جای دارد.

پذیرفته شدن شفاعت

رسول خدا(ص)  فرمود: «مَنْ قَرَءَ الْقُرآنَ حَتّی یَسْتَظْهِرَهُ وَ یَحْفَظَهُ اَدْخَلَهُ اللهُ الْجَنَّةَ وَ شَفَعَّهُ فی عَشْرَةٍ مِنْ أَهْلِ بَیْتِهِ کُلِّهِمْ قَدْ وَجَبَبَتْ لَهُمُ النّارُ.»(6) هرکه (آن قدر) قرآن بخواند تا حفظ شود، خداوند او را به بهشت داخل خواهد کرد و شفاعتش را درباره‌ی ده تن از خانواده‌اش ـ که آتش بر آن‌ها واجب شده، می‌پذیرد.

آری، قرآن در حق مۆمنان شفاعت می‌کند و آنان را به بهشت رهنمون می‌شود؛(7)حافظ و حامل قرآن نیز چون قرآن توان شفاعت دارد. البته شفاعت حافظان با قرآن تفاوت دارد. شفاعت قرآن فراگیر است؛ ولی شفاعت حافظ قرآن محدود بوده، تنها درباره‌ی خانواده‌اش و آن هم به تعداد انگشتان دست پذیرفته می‌شود.

بقیه در "ادامه مطلب"..........

وَلَقَدْ جَاءتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِیمَ بِالْبُشْرَى قَالُواْ سَلاَمًا قَالَ سَلاَمٌ فَمَا لَبِثَ أَن جَاء بِعِجْلٍ حَنِیذٍ. (هود/69)

حضرت ابراهیم گوساله‌ بریانی را برای مهمانان آورد.

فَلَمَّا رَأَى أَیْدِیَهُمْ لاَ تَصِلُ إِلَیْهِ نَکِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِیفَةً قَالُواْ لاَ تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمِ لُوطٍ. (هود/70)

هنگامی که حضرت ابراهیم دید که آنان دست به سوی آن دراز نمی‌کنند و لب به غذا نمی‌زنند پیش خود فکر کرد که دوست نیستند لذا از ایشان ترسید. مهمانان گفتند مترس ما فرشتگان خداییم و به سوی قوم لوط روانه شدیم. (تا آنان را هلاک کنیم و هم مأموریت داریم که به شما مژده تولد فرزندی به نام اسحاق از همسرت سارا خاتون بدهیم)

و از همسر اسحاق نیز فرزندی به نام یعقوب متولد می‌شود همچنان که خداوند در سوره هود می‌فرماید:

وَامْرَأَتُهُ قَآئِمَةٌ فَضَحِکَتْ فَبَشَّرْنَاهَا بِإِسْحَاقَ وَمِن وَرَاء إِسْحَاقَ یَعْقُوبَ. (هود/71)

همسر ابراهیم ساراخاتون که در آنجا ایستاده بود (از شنیدن این خبر که آنان فرشتگان خدایند و غیر از مأموریت نجات برادرزاده شوهرش «لوط» و سایر مؤمنان از دست کفار، مژده تولد فرزندی به نام اسحاق از او و به دنبال وی تولد فرزندی نیز از همسر اسحاق به نام یعقوب) شادمان شد و خندید و تعجب کرد و گفت چگونه ما در این سن و سال دارای چنین فرزندی می‌شویم.

چنانکه خداوند در سوره هود می‌فرماید:

قَالُواْ أَتَعْجَبِینَ مِنْ أَمْرِ اللّهِ رَحْمَتُ اللّهِ وَبَرَکَاتُهُ عَلَیْکُمْ أَهْلَ الْبَیْتِ إِنَّهُ حَمِیدٌ مَّجِیدٌ. (هود/73)

فرشتگان گفتند: آیا از کار خدا شگفت می‌کنی ای همسر حضرت ابراهیم. رحمت و برکات خداوند شامل شما است (ای خانواده حضرت ابرهیم، پس جای تعجب نیست اگر به شما چیزی عطاء کند که به دیگران عطا نفرموده باشد.) بی‌گمان خداوند ستوده در همه افعال و بزرگوار در همه احوال است.

در نتیجه فرزندی از همسرش ساراخاتون حضرت ابراهیم متولد شد و او را به نام اسحاق نامگذاری کردند. چنان که خداوند در سوره الصافات می‌فرماید:

وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِیًّا مِّنَ الصَّالِحِی. (صافات/112)

خداوند می‌فرماید: ما حضرت ابراهیم را به تولد اسحاق که پیغمبر و از زمره صالحان بود مژده دادیم.

1- چشمه‌های بهشتی در قرآن کدامند؟

چشمه‌های کافور، زنجبیل، سلسبیل، کوثر، تسنیم.

2- نهرهایی که در قرآن از آنها نام برده شده کدامند؟

نهرهای شیر، عسل، آب زلال، شراب.

3- نام‌های بهشت در قرآن کدامند؟

جنات عدن، جنات الفردوس، جنات الماوی، جنات نعیم.

4- وسعت بهشتی که در قرآن ذکر شده چه مقدار است؟

به اندازه وسعت و پهنای آسمان‌ها و زمین(هفت آسمان و زمین).

5- میوه‌های بهشتی که در قرآن آمده کدامند؟

انار، انگور، رطب( همه نوع میوه در بهشت وجود دارد اما اسم‌های آن ذکر نشده است).

6- زنان بهشتی با چه نام‌هایی در قرآن آورده شده است؟

حورالعین، خیرات الحسان، حور مقصورات، فرش مرفوعه.

7- چه انسان‌هایی وارد بهشت می‌شوند؟

انسان‌هایی که با عبارت "یحب" مورد دوستی خداوند هستند، مانند: یحب التوابین، یحب المتطهرین، یحب المحسنین، یحب المتقین، یحب الصابرین، یحب المتوکلین، یحب المقسطین، یحب الذین یقاتلون فی سبیله، افرادی که ایمان و عمل صالح دارند.

8- زنان بهشتی در قرآن چه ویژگی‌هایی دارند؟

(زیبا روی و سیاه چشم)،(باکره و باحیا)، (درخشان مانند لولو و مرجان)،(زنان با حیای مانند یاقوت و مرجان)،(زنانی زیبا که در سراپرده محفوظ هستند.

بقیه در "ادامه مطلب"..........

سيوطى (849ـ911 ق) نيز به سند خود از ام سلمه نقل مى كند كه بعد از نزول آيه «يدنين عليهن من جلابيبهن» زنان انصار از منازلشان با پوشش هاى مشكى خارج مى شدند به گونه اى كه به نظر مى رسيد بر سر ايشان كلاغى نشسته است. به گفته سيوطى اين گزارش ذيل آيه «وليضربن بخمرهن» از سوره نور نيز در جوامع روايى متعددى نقل شده است. در كلام ديگرى آمده است كه نزد عايشه از برترى زنان قريش سخن به ميان آمد. او گفت زنان قريش صاحبان فضيلت اند اما به خدا قسم من در پاى بندى به كتاب خدا و ايمان به قرآن كسى را برتر از زنان انصار نديدم. وقتى آيه «وليضربنّ بخمرهنّ على جيوبهنّ» نازل شد و مردان اين آيه را در خانه ها بر زنان خود خواندند، بعد از آن هر يك از آن زنان با لباس خود، سر و كناره هاى صورتش را مى پوشاند. آنان وقتى صبح پشت سر رسول خدا به نماز ايستادند سر و گردن خود را پوشانده بودند به گونه اى كه خيال مى كردى بر سر آن ها كلاغ نشسته است.

بقیه در "ادامه مطلب"..........

در عصر نزول قرآن اشارات علمی قرآن کریم مشخص نمیشد و با کشف و اثبات بعضی از مسائل علمی رفته رفته این اشارات هم از دل قرآن استخراج شد. مراحل رشد جنین ، مراحل تشکیل آهن ، لایه های زمین از جمله مسائل و کلیپ دو دریا به هم رفته از جمله معجزات جغرافیایی قرآن کریم است که قبلا در سایت مصاف با شیطان به آن ها اشاراه شد. اکنون شما را دعوت به خواندن مقاله پیش رو میکنیم که در آن به دیدگاه قرآن درباره مسائل مختلف کهکشان ها و سیارات پرداخته میشود.

دیدگاه قرآن در مورد حرکت منظومه شمسى

قرآن مجید در آیه ۳۸ و ۴۰ سوره یس مى فرماید: (وَالشَّمْسُ تَجْرِى لِمُسْتَقَرّ لَّهَا ذَلِکَ تَقْدِیرُ الْعَزِیزِ الْعَلِیمِ ـ لاَ الشَّمْسُ یَنْبَغِى لَهَا أَنْ تُدْرِکَ الْقَمَرَ وَلاَ اللَّیْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَکُلٌّ فِى فَلَک یَسْبَحُونَ)؛ «و خورشید (نیز براى آنها آیتى است) که پیوسته به سوى قرارگاهش در حرکت است؛ این تقدیر خداوند توانا و دانا است. ـ نه خورشید را سزا است که به ماه رسد، و نه شب بر روز پیشى مى گیرد؛ و هر یک در مسیر خود شناورند».
آنچه در عصر نزول قرآن و قرن هاى قبل و بعد از آن بر محافل علمى در مورد آسمان و زمین حاکم بود؛ نظریه هیأت بطلمیوس بود که زمین را مرکز جهان مى شمرد و ستارگان و خورشید را در دل فلک هایى بلورین میخ کوب مى دانست، و فلک ها را در اطراف زمین در گردش محاسبه مى کرد.
قرآن در آیات فوق، به دو دلیل نظریه مذکور را رد مى کند: اوّلاً خورشید پیوسته به سوى قرارگاهش در حرکت است (یا خورشید در قرارگاه خود در حرکت مى باشد) نه این که خورشید به دور زمین، آن هم نه خودش، بلکه به دنبال فلک بلورینش در حرکت است.
ثانیاً: خورشید و ماه، هر کدام در مسیر خود شناورند.
بدون شک جمله (کُلُّ فى فَلَک یَسْبَحُونَ)؛ «هر یک (از خورشید و ماه) در مسیر (و مدار) خود شناوراند» با افلاک بلورین بطلمیوسى که هر یک از کرات را در جاى خود میخکوب مى کرد، سازگار نیست و دقیقاً با آنچه علم امروز پرده از آن برداشته است هماهنگ مى باشد؛ همچنین حرکت به سوى «مستقر» (قرارگاه) نیز اشاره دیگرى به حرکتى است که خورشید به یک سویى از کهکشان دارد؛ و بیان این مطلب به راستى معجزه است.(۱)

دیدگاه قرآن در مورد حرکت زمین

در آیه ۸۸ سوره نمل مى خوانیم: (وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَهِىَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ صُنْعَ اللهِ الَّذِى أَتْقَنَ کُلَّ شَىْء إِنَّهُ خَبِیرٌ بِمَا تَفْعَلُونَ)؛ «کوهها را مى بینى، و آنها را ساکن و بى حرکت مى پندارى، در حالى که مانند ابرها در حرکتند؛ این صنع و آفرینش خداوندى است که همه چیز را متقن و استوار آفریده؛ به یقین او از کارهایى که شما انجام مى دهید آگاه است».
در این آیه گفته شده است کوه ها که در نظر شما ساکن است با سرعتى همچون سرعت ابرها در حرکت مى باشد. (توجه داشته باشید سرعت هاى زیاد را به سرعت ابر تشبیه مى کنند، به علاوه حرکت سریع ابرها خالى از تزلزل و سر و صدا است).
دیگر این که، این صنع خداوندى است که همه چیز را روى حساب آفریده است.
سوم این که او از اعمال شما آگاه است.
این مسأله نیز روشن است که کوه ها حرکتى جداى از زمین ندارند و همه یک واحد به هم پیوسته اند؛ اگر کوه ها حرکت مى کنند مفهومش این است که کره زمین در حرکت است.
به هر حال آیه فوق، یکى از معجزات علمى قرآن است؛ زیرا مى دانیم در عصر نزول قرآن و حدود یک هزار سال بعد از آن، عقیده ثابت بودن زمین و حرکت کرات به دور آن که از هیأت بطلمیوس نشأت مى گرفت، عقیده رایج و حاکم بر تمام محافل علمى جهان بود، و حدود یک هزار سال بعد نخستین دانشمندانى که حرکت زمین را کشف کردند گالیله ایتالیایى و کپرنیک لهستانى بودند که در اواخر قرن شانزدهم و اوایل قرن هفدهم میلادى این عقیده را ابراز داشتند و بلافاصله ارباب کلیسا، آنها را شدیداً محکوم کرده و تا آستانه کشتن پیش بردند در حالى که قرآن مجید ده قرن پیش از آن، پرده از روى این حقیقت برداشته بود؛ و حرکت زمین را با عبارات زیباى فوق، به عنوان نشانه اى از توحید و عظمت خدا مطرح کرده بود.
به هر حال شک نیست که این آیه از حرکت کوه ها (وبه تعبیر دیگر حرکت زمین) در همین دنیا سخن مى گوید؛ زیرا حرکت کوه ها در آستانه قیامت، چنان زلزله اى در کره زمین ایجاد مى کند که زنان باردار وضع حمل کرده و زنان شیرده، نوزاد خود را فراموش مى کنند و هوش از سرها مى پرد؛ و این هرگز با جمله (تَحسَبُها جامِدَةً)؛ «آنها را ساکن وبى حرکت مى پندارى»، سازگار نیست.(۲)

بقیه در "ادامه مطلب"..........

و بسیاری امکانات دیگر

آدرس سایت www.ghorany.com/quran.htm

در ذیل آیه شریفه: «وَ عَلَی الثَّلاثَةِ الَّذِینَ خُلِّفُوا حَتَّی إِذا ضاقَتْ عَلَیهِمُ الْأَرْضُ بِما رَحُبَتْ وَ ضاقَتْ عَلَیهِمْ أَنْفُسُهُمْ وَ ظَنُّوا أَنْ لا مَلْجَأَ مِنَ اللَّهِ إِلَّا إِلَیهِ ثُمَّ تابَ عَلَیهِمْ لِیتُوبُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ: و [نیز رحمتش] شامل حال آن سه نفری [بود] که [با بهانه تراشی واهی از شرکت در جنگ] بازمانده بودند [و همه مسلمانان به دستور پیامبر با آنان قطع رابطه کردند] تا جایی که زمین با همه وسعت و فراخی اش بر آنان تنگ شد و [از شدت غصه، اندوه و عذاب وجدان] دل هایشان هم در تنگی و مضیقه قرار گرفت، و دانستند که هیچ پناهگاهی از خدا جز به سوی او نیست؛ پس خدا به رحمتش بر آنان توجه کرد تا توبه کنند؛ زیرا خدا بسیار توبه پذیر و مهربان است.»

در شأن نزول این آیه داستان سه نفر متخلّف از جهاد را می خوانیم که از عمل بسیار بد خود سخت پشیمان شدند و خدای مهربان پس از توبه و انابه، از کردار زشت آنان درگذشت.

آن سه نفر از مردم مدینه و از طایفه انصار به نامهای: کعب بن مالک، فزارة بن ربیع و هلال بن امیه بودند.

داستان آنان با کمی اختلاف که در بعضی از تفاسیر دیده می شود بدین قرار است:

جنگی به نام «تبوک» برای مسلمانان پیش آمد. در آن جنگ به مسلمانان خیلی سخت گذشت و به فرموده قرآن در آیه ۱۱۹ سوره توبه برای مسلمانان ساعت عسرت و هنگامه سختی بود، جابر بن عبداللّه می گوید:

ما در این جنگ گرفتار سه نوع سختی شدیم، سختی زاد و توشه، کمبود آب، گرسنگی و تشنگی چهارپایان و پیاده ماندن مردم. رهبر اسلام به فرمان خداوند ازمردم برای شرکت در آن جهاد مقدّس دعوت کرد. منافقان و در مدینه و اطراف آن مشغول تبلیغات سوء شدند و برای سست کردن اراده مسلمانان از شرکت در جنگ، به فعالیت پرداختند و گفتند: این چه بساطی است که هر ماه و هر هفته باید به جهاد رفت و مال و جان به هدر داد، این چه آیینی است که ما را از زندگی بازداشته و راحتی را از ما سلب کرده است.

بقیه در "ادامه مطلب" ..........

 نام سوره ها را خدا انتخاب کرده یا پیامبر؟

پاسخ اجمالی

با توجه به آموزه های اسلامی اعم از قرآن و روایات به طور قطع می توان گفت که تقسیم بندی قرآن به سوره ها در زمان پیامبر اسلام (ص) انجام شده، و با در نظر گرفتن احادیث وارده توسط پیامبر اسلام (ص) که در آن ثواب هایی برای قرائت بسیاری از سوره ها (به نام آن سوره ها) نقل شده، روشن می شود که اسامی بسیاری از سوره ها در زمان خود پیامبر و توسط آن حضرت انتخاب شده است.

از آن جایی که پیامبر اسلام (ص) هرگز از روى هواى نفس سخن نمى‏گوید! آنچه مى‏گوید چیزى جز وحى که بر او نازل شده نیست! بنابر این اسناد نام گذاری این سوره ها به خداوند نیز نسبت صحیحی است.

پاسخ تفصیلی

برای تبیین بهتر مسئله، بحث را در دو بخش پی می گیریم.

الف) زمان تقسیم قرآن به سوره ها

با توجه به آموزه های اسلامی اعم از قرآن و روایات به طور قطع می توان گفت که تقسیم بندی قرآن به سوره ها در زمان پیامبر اسلام (ص) انجام شده که می توان ادلۀ فراوانی بر این اقامه نمود؛ به عنوان نمونه خداوند پیرامون تحدّی با مشرکان می فرماید: آنها مى‏گویند: «او به دروغ این (قرآن) را (به خدا) نسبت داده (و ساختگى است)!» بگو: «اگر راست مى‏گویید، شما هم ده سوره ساختگى همانند این قرآن بیاورید و تمام کسانى را که مى‏توانید- غیر از خدا- (براى این کار) دعوت کنید!.[1]

بقیه در ادامه مطلب..........

این مطالب مقدمه ای کوتاه بود تا به معرفی برخی از شماره های ضروری در آیات الهی و نسخه موفقیتی که خداوند متعال برای ما فرستاده است بپردازیم، شماره‌هایی که لازم است هر مسلمان آن‌ها را به خاطر داشته باشد و در تمامی لحظات از آن‌ها به بهترین شکل استفاده کند.

بر خلاف سایر شماره های ضروری که ممکن است برای مدتی پاسخ گوی شما نباشد و شما را در انتظار قرار دهند، شماره های که در صدد معرفی آن‌ها هستیم ۲۴ ساعته هستند و شما در اولین ثانیه از

تماس، وصل خواهید شد و پاسخگوی سۆالات شما خواهند بود.

پیشنهاد می‌کنیم که با سرمایه گذاری اندکی وقت، این شماره‌ها و همچنین آیاتی که ذکر می‌شود را به حافظه خود بسپارید تا بتوانید در مواقع نیاز به راحتی با آن‌ها ارتباط برقرار کنید.

۱ – اگر با مشکلات فراوانی مواجه هستید با شماره ۲ و داخلی ۱۵۳ تماس بگیرید.

با تماس با این شماره مهم و ضروری راهی مطمئن و شایسته برای مبارزه و در نتیجه پیروزی بر مشکلات به شما معرفی می‌شود و در طول تاریخ انسان‌های زیادی با این شماره تماس گرفته و توانسته‌اند بر مشکلات غلبه کنند، برای شما به محض تماس با این شماره آیه نورانی زیر تلاوت خواهد شد:

بقیه در ادامه مطلب..........